Make your own free website on Tripod.com

 

    Αρχικά ζητώ συγνώμη για την κακή ποιότητα των φωτογραφιών των έργων μου. Τα πιο πολλά από αυτά δεν είναι στην κατοχή μου, και κατά συνέπεια δεν έχω την δυνατότητα να τα φωτογραφήσω. Επίσης η διαδικασία της φωτογράφησης για προσωπικό αρχείο άρχισε το 1989, οπότε λείπουν πολλά από τα παλαιότερα έργα.

    Δεν έχω κάνει σπουδές ζωγραφικής, αλλά δηλώνω πάντα αυτοδίδακτος. Επομένως κατά την επικρατούσα άποψη "ερασιτέχνης". Που δεν το θεωρώ βέβαια μομφή, αφού το νόημά του είναι "εραστής" της τέχνης. Οι σπουδές μου έγιναν μέσα από την μελέτη των μεγάλων έργων. Και από τις αντιγραφές. Πολλές.

    Όταν μου πρωτοχάρισε η αδελφή μου στα 16 μου μερικά σωληνάρια λαδομπογιές και δοκίμασα να τα απλώσω στον μουσαμά έφυγαν μαζί και όλες οι τρίχες του πινέλου. Πολλές φορές προβληματίστηκα. Μήπως δεν γίνεται έτσι Μήπως δεν είναι σωστό; Αλλά κατέληξα στο ότι εάν μεν ανακαλύψεις αυτά που κάναν και οι άλλοι τότε είσαι στον σωστό δρόμο. Εάν όχι σημαίνει ότι ανακάλυψες κάτι καινούργιο, πράγμα πιο σημαντικό ακόμα.

    Δεν κατάφερα να τυποποιηθώ σε κάποιο στυλ που θα με έκανε αναγνωρίσιμο. Αφού μου αρέσουν όλα τα είδη ζωγραφικής ασχολούμαι με όλα. Αλήθεια πως νιώθει δημιουργική ικανοποίηση κάποιος μετά από πενήντα ή εκατό επαναλήψεις στο ίδιο θέμα;

    Από την άλλη πλευρά βέβαια, δεν νοιώθω ότι είμαι καλλιτέχνης, αφού δεν μου περνάει από το μυαλό να βάλω τεμαχισμένες αγελάδες στην φορμόλη, ένα κομμάτι λίπος σε μια καρέκλα ή να γεμίσω με μόνο ένα χρώμα ένα μουσαμά δύο τετραγωνικών.

     Γιαυτό λέω απλώς ότι ζωγραφίζω ότι μ΄αρέσει . Δεν ψάχνω για πρωτοπορίες. Και δεν καταλαβαίνω αυτή την απάτη με την σύγχρονη τέχνη. Κυρίως με τα εικαστικά. Γιατί οι μουσικοί κάνουν μουσική, οι ποιητές γράφουν ποιήματα, αλλά οι ζωγράφοι κάνουν πρωτοπορία!!! Προσέξτε όχι ζωγραφική, αλλά πρωτοπορία. Eγκαταστάσεις, βίντεο, readymade…..

 

 

Διαμαντής

 Στο καφέ Μαρκίζα (Φιλελλήνων & Παύλου Μελά 13 - ΚΑΒΑΛΑ) φιλοξενείται, για όλο τον Δεκέμβριο 2005 και τον Ιανουάριο 2006, τέσσερα νέα έργα μεγάλων διαστάσεων 200Χ100 εκ. του Διαμαντή Σταγγίδη. Ο Καβαλιώτης δημιουργός συνεχίζει την ενότητα με την οποία ασχολείται τα τελευταία χρόνια, με θέμα την "ΥΦΗ ΤΗΣ ΥΛΗΣ", που βασίζεται στην διερεύνηση της πεμπτουσίας των έργων των μεγάλων ζωγράφων της Αναγέννησης.
Σε αντίθεση με τις κυρίαρχες απόψεις για το τι είναι τέχνη, που έχουν περιθωριοποιήσει την ζωγραφική και επέβαλαν το video και τις εγκαταστάσεις και ταυτόχρονα απαξίωσαν το χειρονακτικό μέρος της τέχνης, αποθεώνοντας τις νοητικές ακροβασίες. Αντιδρώντας στην προσπάθεια να επιβληθεί τα τελευταία 50 χρόνια η κυριαρχία της τέχνης που δεν την βλέπεις, δεν την φτιάχνεις αλλά σου εξηγούν οι άλλοι, οι κριτικοί, οι ιστορικοί τέχνης, οι επιμελητές εκθέσεων το τι θάπρεπε να βλέπεις και τι θάπρεπε να νιώθεις βλέποντας. Αντιδρώντας στην τέχνη των ειδικών που δεν αγγίζει τον κόσμο, αναγκάζοντας ακόμη και τους πιο καλόπιστους να αναρωτιούνται αν είναι βλάκες ή ανόητοι που δεν νιώθουν αυτό που θάπρεπε.
Ακολουθώντας λοιπόν την βασική οδηγία των έμπειρων οδοιπόρων οι οποίοι συμβουλεύουν ότι μόλις νιώσεις ότι έχεις χαθεί το σοφώτερο πράγμα που έχεις να κάνεις είναι να πάρεις ανάποδα τα βήματα σου προς τα πίσω, μέχρι να βρεθείς σε γνωστά μέρη. Έτσι λοιπόν έχουμε ένα ταξίδι προς τα πίσω σε σταθερές αξίες. Στους "grandmasters". Τα έργα είναι αναφορές στον Λεονάρντο ντα Βίντσι, τον Μικελάντζελο Κατραβάτζιο, τον Πάολο Ουτσέλο και τον Πιέρο ντε λα Φραντσέσκα, σε μια απόπειρα να αιχμαλωτιστεί η "άφατη ουσία" των τεράστιων αυτών έργων.
O καλλιτέχνης λοιπόν με μια "χρωματική επίθεση", προτείνει μια τέχνη όχι φλύαρη, που απευθύνεται στις αισθήσεις που μπορείς να τη νιώσεις όπως τα μπαχαρικά στη γλώσσα, όπως το σόλο μιας ηλεκτρικής κιθάρας στα αυτιά, όπως τον πάγο στα χέρια. Απολαύστε την!!!
Ιστοσελίδα: http://users.otenet.gr/~dashpamt/
Email: stagidis@yahoo.gr